ေရႊၾကာအင္း ရြာဆိုတာ ဧရာဝတီျမစ္ရဲ႕ အထက္ႏွစ္မိုင္အကြာမွာ႐ွိရြာရဲ႕ ေတာင္ဘက္အစပ္ အင္းထဲမွာ ႏွစ္စဥ္ ေတာ္သလင္း လေရာက္တိုင္း ေလွၿပိဳင္ပြဲမ်ား ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ က်င္းပလာခ့ဲတာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္
မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာေတာ
သည္ႏွစ္ေလွၿပိဳင္ပြဲကို
သာမန္လူေတြက တေယာက္ခ်င္းေလွာ္ခတ္ၿ
အိမ္က မိဘေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခ်စ္သူေတြ မသိရတ့ဲ ေလာင္းေၾကးမ်ဳိး နဲ႔ ေလွာ္ခတ္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္ သူတို႔အတြက္ ကေတာ့ တကယ့္စိန္ေခၚပြဲပါ.....။
..웃❤유
မမိုးေဆြ ဆိုတာက ဖိုးျသ ရဲ႕ ခ်စ္သူပါ အရမ္းလွတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့ ဖိုးျသ သူမ အခ်စ္ ကို ရဖို႔ မနည္းႀကိဳးစား အသဲအသန္ လိုက္ခ့ဲရတာ။ ေလွၿပိဳင္ပြဲ အတြက္ အေၾကာင္း ျပၿပီး သူ႔ဆီေရာက္မလာ မ်က္ႏွာမျပလို႔ စိတ္ေကာက္ေတာ္ မမူအားပဲ မိန္းမတို႔ အိေျႏၵသိမ္ငယ္မ့ဲအေရး င့ဲမကြက္ႏိုင္ပဲ ဖိုးျသ ႐ွိရာ သို႔ အေရာက္လာခ့ဲပါေတာ့တယ္။ မိန္းမ စိတ္မခ်ေတာ့ ဆိုက္ဆိုက္လာေပါ့ ။...
ရြာအျပင္ဘက္ ႐ိုးစပ္ေရလယ္မွာ ေလွတစင္းနဲ႔ ေခြၽးတၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်ေအာင္ ေမာမွန္းမသိ ပမ္းမွန္းမသိႏိုင္ေအာင္
"ဘုတ္"
"အား ... ဘယ္သူလဲ ..ဟ"
ေက်ာျပင္ကို ရြံခဲနဲ႔ အထုခံရမွ ဖိုးျသ ေအာ္ရင္း ကမ္းစပ္ဘက္ လွည့္ၾကည့္ကာမွ ခ်စ္သူ မမိုးေဆြ ကို ျမင္ရေလသည္။ အ့ေတာ့မွ ကမ္းဘက္ေလွျပန္ေလွာ္က
" ေတာ္စမ္းပါ အခုမွ အနားလာမကပ္နဲ႔"
မ်က္ႏွာတဖက္ကို လွည့္ပစ္ကာ ခါးေထာက္ရပ္ေနလိုက္သည္
ဖိုးျသကလည္း ခ်စ္သူမ်က္ႏွာ စူပုတ္ေနတာျမင္ေတာ့ လိုက္ေခ်ာ့ေလသည္။ ေခ်ာ့ေလဟိုကေကာက္ေလ ေကာက္ေလ ေခ်ာ့ေလနဲ႔ ခ်ာလပတ္လည္ ေနတုန္း ဖိုးျသက စိတ္မ႐ွည္ ေတာ့ပဲ ဘာမေျပာညာမေျပာ နဲ႔ မမိုးေဆြကို ေရထဲ
အတင္းဆြဲခ် ဖက္လိုက္ေလသည္။
" ဝုန္း "
" အမေလးေတာ္ "
မထင္မွတ္ပဲ မမိုးေဆြ ေရထဲဆြဲဖက္ အနစ္ခံရေတာ့ လူးလဲထကာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး ဖိုးျသကို ဆြဲမိဆြဲရာ ဆြဲလိုက္ကာ..ခါးေတာင္းက်
" ဟယ္ "
မမိုးေဆြ မွာ မ်က္လံုးျပဴး မ်က္ဆန္ျပဴး ျဖစ္ကာ မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႔အုပ္ခ်ကာ ကမ္းေပၚ ထြက္ေျပး .သြားေတာ့သည္ ။
အ့ဲသည္ေတာ့မွ ဖိုးျသလည္း ကဗ်ာကယာ ပုဆိုးစကို ျပန္ထိုးထည့္ ဝတ္ကာ အမွီ ေျပးလိုက္သြားေတာ့သည္။
" မိုးေဆြ.. မိုးေဆြ"
" မလာနဲ႔ ကိုျသ မလာနဲ႔"
ဖိုးျသက အေနာက္ကေအာ္ေခၚရင္း ေျပးလိုက္သည္ မမိုးေဆြလည္း ႐ွက္႐ွက္နဲ႔ ေျပးထြက္ရာ ခလုပ္တိုက္မိၿပီး လွဲက်သြားမွ ဖိုးျသမိေလသည္။ ဖိုးျသမ်က္ႏွာကို မၾကည့့္ရဲ မမိုးေဆြ မ်က္ႏွာတခုလံုး နီရဲတ်ာေနေတာ့သည္။ လွဲက်သြားေသာ မမိုးေဆြကို ဖိုးျသဆြဲထူကာ ရင္ခြင္ထဲ ေပြ႔ဖက္ထားမိသည္။ ငံု႔ထားေသာ မမိုးေဆြ မ်က္ႏွာေလးကို ဆြဲေမာ့ကာ နဖူးကို နမ္း႐ိူက္လိုက္ေလသည္။ မ်က္လံုးေလးမ်ားမိွတ္ထား
" ကိုျသ သိပ္ရက္စက္တာပဲ မိုးေဆြကို ပစ္ထားရက္တယ္ ေနာ္ "....
" ဪ မိုးေဆြ ရယ္..."
တင္းၾကပ္ေနေအာင္ ဖက္ထားရင္း မိုးေဆြးပါးျပင္အႏွံ႔ နမ္း ႐ိူက္လိုက္သည္။ ရမၼက္စိတ္မ်ားႏိုးႂကြလာကာ
ကမ္းစပ္မွာ လိူင္းပုတ္လို႔ ေဗဒါပင္မ်ား ျခံဳႏြယ္မ်ားနဲ႔ ၿငိတြယ္က်န္ခ့ဲ ရသလိုႏွယ္ အသိစိတ္မ်ားေပ်ာက္ကြယ္ၿ
..웃❤유
ကိုယ္ကာယေလ့က်င့္ခန္းမ်
အင္းေစာင္းသြားၿပီး ေလွေလွာ္က်င့္သလို ရြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္း နံေဘး႐ွိ စားက်က္ကြင္းမွာလည္း အေျပးအလႊား ခုန္ေပါက္က်င့္ခ့ဲသည္
သည္ေန႔ေတာ့ အိမ္ေ႐ွ႕ကြက္လပ္မွာ ကာယေလ့က်င့္ခန္း မ်ား ေလ့က်င့္သည္။
ထိုစဥ္ ရြာထဲက သူငယ္ခ်င္း လမင္းစိန္ ေရာက္လာသည္။ အိမ္ေ႐ွ႕ကြပ္ပ်စ္ ေပၚ တက္ထိုင္ရင္း ထြန္းညိဳကို ရြန္းရြန္းစားစား ၾကည့္ေနမိသည္။ သူက မိန္းမက့ဲသို႔ ျပဳမူေနထိုင္ၿပီး ေယာက်ာ္းစိတ္ ေပ်ာက္ကာ ထြန္းညိဳကို ပိုးပန္းေနသူပါ။ ဒါေပမ့ဲ ထြန္းညိဳက လမင္းစိန္ ကို ခ်စ္ခင္ေရာေႏွာေပမ့ဲ စည္း႐ွိကာ အခြင့္ေရးသိပ္မေပး မ်က္ႏွာသာမေပးပါ ..
" ကိုညိဳ နင္နဲ႔ ဖိုးျသ တို႔ဘာေလာင္းေၾကးထပ္ ထားလို႔ သည္ေလာက္ သဲႂကီးမဲႀကီးျဖစ္ေနၾကရတာလ
" ဘာစပ္စုျပန္ၿပီးလဲ ငစိန္ မင္းက ေနရာတကာကို လိုက္ပါတယ္ မေျပာခ်င္ဘူး ငါကစပ္စုတာ ႀကိဳက္တာဟုတ္ဖူး မင္း အသိေနာ္ ငစိန္ "
ထြန္းညိဳ ေဟာက္လိုက္ေတာ့ လမင္းစိန္္ ဇက္ပုသြားသည္။ ပါးစပ္က ပြစီပြစီနဲ႔ ခပ္တိုးတိုးေလး မၾကားတၾကား ေျပာလိုက္ျပန္သည္။
" အစိန္တို႔ စပ္စုတာ ဟုတ္ပါဘူးေအး တရြာလံုးက
....စိတ္ဝင္စား ေနၾကတ့ဲဟာကို မေျပာခ်င္ဘူး အစိန္ဆိုရင္ ေျပာဖို႔ပဲ ကိုညိဳတို႔က.."
" ရြာထဲလူေတြကလဲ ေနာ္ ကိုယ့္အေၾကာင္းမဟုတ္ရင္
သိပ္စပ္စုခ်င္ၾကတာပဲ ..."
" ဒါကေတာ့ တရြာလံုးက ကိုညိဳ နဲ႔ ဖိုးျသ ကို ခ်စ္တာကိုး"
ထြန္းညိဳ က ကြပ္ပ်စ္အစြန္းမွာဝင္ထိ
" မင္းကေယာ အ့ေန႔ၾက ဘယ့္သူ႔ကို အားေပးမွာလည္း
ငစိန္ ငါ့ကိုလား ဟိုေကာင္ ဖိုးျသ ကိုလား"
" အစိန္ က ကိုညိဳကိုပဲ အားေပးမွာပါေနာ္ သိသားေမး
ေနရေသးတယ္...ဟြန္း..."
ႏုတ္ခမ္းစူ ကာ လက္ကို ဟိုရမ္းသည္ရမ္း လႈပ္ေနေသာ လမင္းစိန္ ကို ထြန္းညိဳ မ်က္ႏွာခပ္တည္တည္နဲ႔ ၾကည့္ရင္း.
" ဒါက ဘာစတိုင္လည္း ငစိန္"
" အစိန္ ကို ငစိန္လို႔ ေခၚနဲ႔လို႔ ဘယ္ႏွစ္ခါေျပာရမလဲ
သူပဲ မေခၚေတာ့ဘူးဆို ထန္းရည္တိုက္ခ့ဲေသးတယ္
ကိုညိဳ ေနာ္... ေသာက္ၿပီးေမ့"
" အ့တုန္းက ထန္းရည္ေပါခ်ိန္ေလ ခုဟာ မိုးတြင္း
ႀကီးေလ ငစိန္ရာ..." ဟားဟား.ဟား
လမင္းစိန္က သူ႔ကို ငစိန္လို႔ေခၚတာမႀကိဳက္ တကယ္လို႔ အ့လို မေခၚခ့ဲရင္ ထန္းရည္အဝတိုက္မယ္ ေျပာလို႔ ညိဳထြန္း တေယာက္ ထန္းရည္ တဝႀကီး ေသာက္ရေသးခ့ဲတယ္ ။အမွန္က ညိဳထြန္းေစတနာက လမင္းစိန္ကို အ့လို ေပ်ာ့ေပ်ာ့ည့ံည့ံ ေနတာမႀကိဳက္ ေယာက်ာ္းလိုပီပီသသ ေနေစခ်င္ ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ ေမြးသေႏၶ ေသမွေပ်ာက္ ဆိုသလို လမင္းစိန္ က သည္တသက္ က်ားက်ားလ်ားလ်ား ျဖစ္ဖို႔ရန္ အေၾကာင္းမျမင္ေလေတာ့ ပါ.....။
..웃❤유
မမိုးေဆြ ကေတာ့ ႐ိုးစပ္ျခံေတာထဲမွာ ဖိုးျသနဲ႔ ခ်စ္ရည္လူး မွားယြင္းခ့ဲၿပီးထဲက ဖိုးျသကို ေ႐ွာင္ေနမိေတာ့သည္။ နဂိုထဲက ဖိုးျသကလည္း သူ႔ကို ဂ႐ုမထား ေတာ့ ပိုဆိုးသြား သလိုပါပဲ။ ဖိုးျသကလည္း ဖိုးျသပဲ ခ်စ္သူကို ပစ္ထားေနတာ သူ႔ ေလွၿပိဳင္က အ့ေလာက္အေရးႀကီးရသလား ဟု မမိုးေဆြ က ေတြးေတြးရင္ ေဒါသေတြ ထြက္မိေတာ့သည္။ ဂ်င္းနဲ႔ ထန္းညက္ ေလးေတာ့ အေမမသိေအာင္ ခိုးျပဳတ္ေသာက္ရေသးတယ္
သူ အရမ္းစိတ္ဝင္စားမိတာက ဘာေၾကာင့္ အေလာက္ႀကီး အသဲအသန္ ျဖစ္ေနၾကရတာလည္း ဆိုတာပါပဲ ေတာ္တန္ရံု ေလာက္တ့ဲ ကိစၥ ေတာ့မဟုတ္ ဘာေလာင္းေၾကးေတြမ်ား ထပ္ထား ေလာင္းထားလို႔လည္း ဟု မမိုးေဆြ သိခ်င္လြန္းလွသည္။ ဟိုတေန႔က သိခ်င္လို႔ သြားတာ မေမးရေသးဘူး လူကို ဘု! ထည့္လိုက္တာ ေတာ္ပီးေနာက္မေမးရဲေတ
တကယ္ေတာ့ မမိုးေဆြ နဲ႔ ဖိုးျသ တို႔ဟာ သူငယ္ခ်င္းဘဝထဲက ခင္မင္သံေယာဇဥ္ျဖစ္ၿပီ
..웃❤유
သတ္မွတ္ထားသည့္အတိုင္းပ
ႏွစ္ဦးသားကေတာ့ ေလွေလွာ္ေန႔တိုင္းက်င္
စာက်က္ေျမေဘးနားက သရက္ျခံမွာ ႏွစ္ဦးသားေတြ႔ဆံုၿပီး ေလာင္းေၾကးအတြက္ ထပ္မံအတည္ျပဳေလသည္ ...
သူတို႔ေလာင္းေၾကးကို တရြာလံုးကလည္း စိတ္ဝင္စားၾက ေပမ့ဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲသာ သိတ့ဲ လ်ွိ႔ဝွက္ေလာင္းေၾကး ျဖစ္ေပၚလာပံု အစက သည္လိုပါ........
......
တေန႔ ရြာအသုဘ ဖဲဝိုင္းမွာ စကားေတြစပ္မိစပ္ရာကေန နတ္ကေတာ္ အေျခာက္မေတြ လင္ယူၾကတာ ေယာက်ာၤးခ်င္းျပန္ယူၾကတာ
မင္းမယံုရင္ မင္းဖင္ကို ငါလုပ္ျပမယ္လို႔ေျပာခ့ဲတ
..........
......
ယခုလည္း ေလာင္းေၾကးအတြက္ ေနာက္ဆံုး သေဘာတူညီခ်က္ ကို အတည္ျပဳရန္ႏွင့္ ကတိကဝတ္ျပဳရန္ အတြက္ သရက္ျခံမွာ ခ်ိန္းၿပီး ေျပာဆိုေဆြးေႏြးၾကျခင္း
" ထြန္းညိဳ မင္းေသခ်ာ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီလား ခုတခါထဲ ေျပာ
ေနာ္ ေၾကးသိမ္းလို႔ရတယ္ "
" စိတ္ခ် ဖိုးျသ ငါဆိုတ့ဲလူက စိန္ေခၚၿပီးဆို ဘယ္ေတာ့မွ
လန္႔ေၾကာင္ၿပီးမေျပးတတ္
ဂ႐ုစိုက္ .."
ထြန္းညိဳ ဘာပဲလုပ္ရ ေနာက္က တေကာက္ေကာက္နဲ႔ မ်က္စိေအာက္ အေပ်ာက္မခံႏိုင္တ့ဲ လမင္းစိန္ က သရက္ပင္ ေတြၾကားကေန ေခ်ာင္းနားေထာင္ရင္း ရင္ထိတ္ထိတ္နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ေလာင္းေၾကးကို အာရံုစိုက္နားစြင့္ေနမိသ
" ဖင္ခ်ရတာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလည္း ဆိုတာ မင္း
မွ မသိေသးတာ ထြန္းညိဳရာ ဟားဟား...ဟား "
ေလွာင္ရယ္ေနေသာ ဖိုးျသ ကို ထြန္းညိဳ မ်က္ေစာင္းပစ္ ၾကည့္လိုက္ကာ
" ေအး ငါသိေတာ့မယ္ေလ မင္းရံူးသြားရင္ "
" မင္းက အေျခာက္မတေယာက္လံုးနဲ႔ ေပါင္းၿပီး ဖင္ခ်
လို႔ရတယ္ဆိုတာ မသိတာေတာ့ ည့ံလြန္းတယ္ကြား"
ဖိုးျသ စကားေၾကာင့္ ထြန္းညိဳမွာ ေဒါသအေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္ကာ ဖိုးျသ အက်ႌလည္စကို ဆုပ္ကိုင္ဆြဲေဆာင့္ပစ္
" မင္း စကားေျပာရင္ သူမ်ားကို ပုတ္မခတ္တတ္ပဲ
မေျပာတတ္ဘူးလား ေယာက်ာ္းစိတ္ထားၿပီး ေျပာ
စမ္းပါကြာ "
" ဟားဟား ဟား... "
ဖိုးျသရယ္သံမ်ား သရက္ျခံထဲ ဟိန္းထြက္လို႔ေနေလသည္
ထြန္းညိဳက လမင္းစိန္ ကို ေျပာရင္ခံႏိုင္တာ မဟုတ္ ခုလည္း ေစာင္းေျပာသလိုနဲ႔ သူ႔ သိကၡာ ကို ထိပါးေစာ္ကား သြားသည္။ ထြန္းညိဳ အံႀကိတ္ ေတာက္ေခါက္ကာ က်ိန္းဝါး လိုက္သည္။ ဖိုးျသက အေဝးသို႔ ထြက္သြားေလျပီး ။
မင္းရံူးနိမ့္ၿပီး ငါကို ဒူးေထာက္ေပးေစရမယ္ ဖိုးျသ...😡
.. ဖိုးျသထြက္သြားၿပီးေနာက္
" နင္တို႔ ဘာေလာင္းေၾကးထပ္ထားလဲ ကိုညိဳ ငါအကုန္
ၾကားတယ္ေနာ္ ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာဟယ္ မၾကံစည္အပ္
နင္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ပါ ဟာ.."
"ဪ မင္းလာၾကားသြားတာကို ငစိန္ မင္းကို ဘယ္
ႏွခါေျပာရမလည္း မစပ္စုနဲ႔လို႔ မင္း ကိုငါ စိတ္ကုန္ၿပီး
ငစိန္ မင္းသြားေတာ့ "
ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ေအာ္ေငါက္လြတ္လိုက္ေ
" ငါ နည္းနည္းလြန္သြားမလား ငစိန္ ခုနက ဖိုးျသကို စိတ္
ဆိုး ေဒါသျဖစ္သြားမိလို႔ပါ "
"............"
လမင္းစိန္ ဘာမွမေျပာပဲ ႐ိူက္ႀကီးတငင္ဝမ္းနည္းစ
" မငိုနဲ႔ကြာ မင္းေယာက်ာ္း မဟုတ္ဘူးလား ငစိန္
တိတ္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြသုတ္ပစ္ လိုက္ေတာ့ "
ေျပာလည္းေျပာ လက္မနဲ႔မ်က္ခမ္းစပ္ကို
လမင္းစိန္လည္း အခြင့္ေရးေလးရတုန္း ထြန္းညိဳ ခါးက ိုသိုင္းဖက္ကာ ရင္ခြင္ထဲေျပးဝင္သြားေ
လမင္းစိန္ ကေတာ့ ထြန္းညိဳရင္ခြင္ထဲ မွာ ေခါင္းေလးေမာ့ ၿပီး သူ႔ သံေယာဇဥ္ ႐ွိလွပါတယ္ဆိုတ့ဲ ကိုညိဳရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေလး ရြန္းရြန္းလ့ဲစြာ ၾကည့္လိုက္မိေလသည္။
ရင္ထဲမွာလည္း ကုလားဘုရားလွည့္သလို ဒိန္းတပ္တပ္နဲ႔ ေပါ့.....။
ထြန္းညိဳ လည္း လမင္းစိန္ ကို ဖက္တြယ္ထားရင္ေမာ့ၾကည့္
..웃❤유
လဆန္း၁၀ ရက္ေက်ာ္တာနဲ႔ ေရႊၾကာအင္း ရြာမွာ ေလွေလွာ္ၿပိဳင္ပြဲ ဘုရားပြဲ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္
ဘုရားပြဲ စတင္ၿပီး ပဌာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပြ
ညဘက္ မွာလည္း ကာရာအိုေကသီခ်င္းဆိုၿပိဳင
လဆန္း၁၃ ရက္ည ကာရာအိုေကသီခ်င္းဆိုၿပိဳင
သူလည္း အေနာက္က လိုက္ေခ်ာင္းဖို႔ အေဖာ္စပ္ရန္ လူ႐ွာေတာ့ ေတြ႔ပါၿပီး လမင္းစိန္ ကို သူ႔ျမင္တာနဲ႔ ငမ္းငမ္းထိုးျဖစ္ ေနတာ သည္ေကာင္ကို ေခၚသြားရမယ္ ဆိုၿပီး လမင္းစိန္ လက္ကိုဆြဲကာ ဖိုးျသတို႔ စံုတြဲေနာက္ လိုက္ေခ်ာင္းၾကည္႔့ရန္
ဘုမသိဘတ္မသိ လမင္းစိန္က ထြန္းညိဳေခၚရာေနာက္ လိုက္ခ့ဲရေပမ့ဲ ဘာမွန္းမသိခ့ဲ လက္အတင္းဆြဲလို႔သာ လိုက္ခ့ဲရတာ ေမးလည္းေမးရဲဘူး ေအာ္ေငါက္ခံရမွ ဒုကၡ ဆိုၿပီး အသံမထြက္ရဲ အ့ေလာက္ထိ ထြန္းညိဳကို သူလန္႔သြားရတာ...။
စာသင္ေက်ာင္း ေရာက္ေတာ့ အသာေလးေမွာင္ရိပ္ခိုကာ ေနာက္က အသံမျမည္ေအာင္ ဖြဖြေလးနင္းၿပီး ေခ်ာင္းေျမာင္း လိုက္ၾကည့္ေလသည္။
ေတြ႔လိုက္ပါပီး ေက်ာင္းေဆာင္ေထာင့္ကြ
ၾကည့္ေနရင္းကေန ထြန္းညိဳ လိင္တံမာလာသည္ ေတာင္လာသည္ ေဘးနားက လမင္းစိန္ သူ စိတ္ေတြထန္လာကာ လမင္းစိန္ကို ခါးဖက္ၿပီး သူရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္သည္ သူ႔ရဲ႕ မာေတာင္သန္မာေနတ့ဲ လီးေခ်ာင္းက လမင္းစိန္ ကိုေထာက္ထားမိေလသည္။
သူ့ စိတ္ကို အုပ္မရေတာ့ လီးကလည္းအသာကုန္ေတာင္ေ
လမင္းစိန္လည္း ပါကင္ေဖာက္ ခံရသမို႔ နာက်င္က်ိန္းစက္ ကာ ခံရခက္ေပမ့ဲ တိတ္တခိုးေလး ခ်စ္ရတ့ဲ ကိုညိဳ ေခၚ ထြန္းညိဳ ေၾကာင့္ ရင္ခုန္စြဲလန္း အသဲတျခမ္းမွာ ေမ့မရတ့ဲ ေန႔စြဲေလးတခု ေရးထိုးလိုက္ေတာ့ေလသည္
တခါမွ ဖင္မလိုးဘူးတာမို႔ တဇြတ္ထိုးစိတ္ျပင္းျပေန
လမင္းစိန္ ဘဝမွာေတာ့ တကယ့္ကို အထြတ္အျမတ္ ေန႔ရက္ေလးပါပဲ တခါမွ မေမွွ်ာ္လင့္ဖူးေသာ အရာ မေတြးေတာခ့ဲဖူးေသာအရာ သည္ေန႔ထူးျခားစြာ ရ႐ွိခံစားခ့ဲရပါၿပီး အရင္က စကားကိုအပိုမေျပာ လိုတာထက္ အခြင့္အေရး မေပးတ့ဲ ကိုညိဳခုမ်ားေတာ့ မေျပာမဆိုစစ္မေၾကျငာပဲ တဖက္သတ္ ခေရဝ ကို တက္သိမ္းပစ္လိုက္တာမ်ား
..웃❤유
ေလွၿပိဳင္ပြဲ ေနာက္ဆံုးေန႔
ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႔.. ... ..
ကမ္းလံုးျပည့္ လူေတြၫြတ္က်ေနသည္ ၿပိဳင္ပြဲအသီးသီး ပြဲစဥ္မ်ား ယွဥ္ၿပိဳင္အၿပီးမွာ ေနာက္ဆံုးပြဲအျဖစ္ ဖိုးျသ နဲ႔ ထြန္းညိဳတို႔ ပြဲစဥ္ ေလွာ္ခတ္ရန္ အသင့္ျဖစ္ေနပါၿပီး..
ခ်စ္တ့ဲရတ႔ဲ ကိုညိဳအတြက္ လမင္းစိန္က အထူးကိုစိုးရိမ္ေပးမိေလသ
" ကိုညိဳ အႏိုင္ရေအာင္လုပ္ေနာ္
မည္သည္မွာ ဖင္ခံ႐ိုးထံုးစံမ႐ွိဘူး ဖိုးျသ ကို အႏိုင္ယူ
ၿပီး လိုးေပးတာပဲ ျမင္ျခင္ပါတယ္ "
" အင္းပါ ငစိန္ရာ မင္းျမင္ေစခ်င္တ့ဲ ျဖစ္ေစရမယ္ "
မ်က္ႏွာေလး ညိဳးငယ္စြာနဲ႔ အားေပးစကားေျပာေနေသာ လမင္းစိန္ကို ထြန္းညိဳ ပခံုးပုတ္ကာ ေျပာလိုက္ၿပီး ေရထဲဆင္းကာ ေလွေပၚတက္လိုက္သည္။ ဖိုးျသလည္း ေလွေပၚတက္လိုက္သည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ဒိုင္အဖြဲ႔က ေလွာ္ခတ္ရမည့္ တာထြက္ေစလြတ္မည့္ ၿပိဳင္ပြဲ ေလွ႐ွိရာ ေရလယ္ေခါင္သို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလသည္။
ပရိတ္သတ္မ်ား အံုးအံုးၾကြၾကြ နဲ႔ လက္ခုပ္တီးေအာ္ဟစ္ၾကသလ
🎶🎶🎶🎵 ေတာ္သလင္းမွာကြယ္ ...ေလွေလွာ္အသင္း
ေတြရယ္.... ေလွၿပိဳင္ပြဲက်င္းပတယ္ ...ေရဇလာ .မွာကြယ္္
...ေလာင္းကနဲ႔ေပ်ာ္ ...ထက္အာကာ ေဗြယံနန္းဆီက......
.......တိမ္ပန္းေတြစီလို
🎶🎶🎵.....🚣🚤🚣🚤🚣....။
......
တာထြက္ေလွေပၚ ႏွစ္ေယာက္သားအသင့္ ႐ွိေနပါၿပီး ပရိတ္သတ္မ်ားကလည္း မီးကိုေရနဲ႔ ၿငိမ္းသတ္ပက္သလို တိတ္ဆိတ္သြားပါေတာ့သည္။
ဖိုးျသမွာ ထြန္းညိဳကို အထင္ေသးတ့ဲအၾကည့္ နဲ႔လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္ ဖိုးျသၾကည့္ပံုကို ရြံသလိုနဲ႔ တံေထြးေထြးကာ ေလွာ္တက္ကိုသာ တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရင
😋😋😋😋😋😋😋
"ကိုညိဳ အႏိုင္ရေအာင္လုပ္ေနာ္
မည္သည္မွာ ဖင္ခံ႐ိုးထံုးစံမ႐ွိဘူး ဖိုးျသ ကို အႏိုင္ယူဝဝဝဝဝ
ၿပီး လိုးေပးတာပဲ ျမင္ျခင္ပါတယ္ ".....
: ☺☺☺☺☺☺☺☺☺
ဟုတ္တယ္ သူအႏိုင္ကို ရမယ္ ဖိုးျသရဲ႕ ဖင္ကို လုပ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ တဖက္သား အေပၚ အထင္ေသးတ့ဲ သူ႔စိတ္ကို မွတ္သားေလာက္ေအာင္ ဆံုးမျပရမယ္ ...
ထြန္းညိဳ ေ႐ွ့တည့္တည့္ၾကည့္ရင္း
....
ဒိုင္မွ အခ်က္ေပးခရာ မူတ္လိုက္တာနဲ႔ အင္းေရလယ္ေခါင္မွာ ေလွႏွစ္စင္းဟာ ေရလႊာျပင္ကို ေဖြးကနဲ ေဖြးကနဲ ေရစေရမံူမ်ား လြင့္စင္ထြက္ေအာင္ ထိုးခြဲကာ အ႐ွိန္ဟုန္ျပင္းတ့ဲ ျမႇားႏွစ္စင္းႏွယ္ ေျပးလႊားေနပါသည္ ။
ထြန္းညိဳက ေရွ့ကိုပဲ စူးစိုက္ၾကည့္ကာ ႐ွိသမ်ွအားနဲ႔ ေလွာ္တက္ကို ေရထဲႏွစ္ခ်ထိုးခ်ကာ အားႀကိဳးမာန္တက္ ေလွာ္ခတ္ေနပါတယ္။ ဖိုးျသလည္း ထိုနည္းတူစြာ အားသြန္ခြန္စိုက္ ေလွာ္ပါတယ္ ။ ေလွႏွစ္စင္းက အတူတူယွဥ္လ်က္ အၿပိဳင္႐ွိေနၾကတုန္း...။
အင္းလယ္တစ္ဝက္ေလာက္ အေရာက္မွာ ကမ္းေပၚက ပရိသတ္ မ်ားရဲ႕ အသံက ျပန္လည္ထြက္ေပၚ ဆူညံလာပါတယ္။ ေလွႏွစ္စင္းဟာလည္း သူတင္ကိုယ္တင္ အေက်ာ္မခံ ဆက္လက္ေလွာ္ခတ္ေနဆဲ သံုးခ်ဳိးႏွစ္ခ်ဳိးေက်ာ္
ပန္ဝင္ကာနီးဆယ့္ႏွစ္ေတ
ပရိတ္သတ္မ်ား၏ လက္ခုပ္ျသဘာသံမ်ား ေရႊၾကာအင္း တရြာလံုး ဖံုးလြမ္းမတတ္ ျမည္ဟီးေနပါေတာ့သည္....
ကမ္းစပ္ေပၚက လမင္းစိန္ တေယာက္ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ေရထဲဆင္းပီး ကခုန္ေပါက္ကာ ထြန္းလူအတြက္ ေအာင္ပြဲခံေပးေလသည္ မမိုးေဆြ တေယာက္ကေတာ့ ေလာင္းေၾကး ကို မသိရေတာ့ ဘာမွမျဖစ္သလို ေအးေဆးေနႏိုင္ေပမ့ဲ ဖိုးညိဳ တေယာက္ကေတာ့ ေလာေလာဆယ္ အရံူးရလာဒ္ကို ႐ွက္မိေနသလို ေပးဆပ္ရမ့ဲေလာင္းေၾကး အတြက္ ၾကက္သီးေတြ ဖ်န္းဖ်န္းထမိသြားေတာ့သည
..웃❤유
လူမွာကတိ မင္းမွာသစၥာ ဆိုသည့္အတိုင္း ဖိုးညိဳတေယာက္ ေလာင္းေၾကးကို ေပးဆပ္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္၊ ေယာက်ာ္းစင္စစ္ တေယာက္ ဖင္ခံရမည့္ဆိုသည့္အေတြး
လမင္းစိန္တေယာက္မွာေတ
ကိုညိဳအေၾကာင္းေျပာမွ ဟိုညမွာ မူးမူးနဲ့ သူ႔ကို လိုးေပးတာ ရင္ခုန္တာ စိတ္လူပ္႐ွားတာ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ဖင္နာရမွန္းမသိ ေနာက္ရက္အိမ္သာတက္ေတာ
ေလာင္းေၾကးအေၾကာင္းကို
ပံုမွန္ ေတြ႔ဆံုမူ႔ေလာက္သာ မမိုးေဆြက ထက္မွတ္ၿပီး ဖိုးျသ ရဲ႕ ယုယၾကင္နာ မူေတြကို သာယာမိန္းေမာ မိေလတယ္ အရင္ကမတူတ့ဲ အနမ္းအစုပ္ေတြ က ပိုျပင္းထန္လာတယ္ ရင္သား. ေသာက္ပတ္ ေတြပါမက ဖင္စအိုဝေတြပါ အထိ ယက္ေပးစုပ္ေပး ခ့ဲပါတယ္။ အရင္က နမ္းရံူ႔ ႏို႔ႏိူက္ ျဖစ္ညစ္ ေပးရံုကလြဲရင္ အဆန္းတက်ယ္ မလုပ္ေပးခ့ဲပဲ ဖင္လွန္တက္လိုး ေဆာင့္လိုး ေပးခ့ဲလို႔ အခုလို ဆန္းသစ္ေသာ အေတြ႔အျပဳေတြေၾကာင့္ မမိုးေဆြမွာ ေကာင္းလြန္းလို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ၿပီးခ့ဲရပါတယ္
ႂကြက္နားရြက္ကို လက္ညိဳးေလးနဲ႔ တြန္းေကာ္ရင္း အတြင္းသား နီနီရဲရဲ ေလးမ်ားကို လ်ွာထိပ္ဖ်ားေလးနဲ႔ ထိုးထိုးဆြရင္း ႏုတ္ခမ္းနဲ႔ အသားရံူ႔တြန္႔မက စုပ္ယူလိုက္တာ မမိုးေဆြ တေယာက္ အ႐ွင္လတ္လတ္ႀကီး တိမ္ထဲေလထဲ ေမ်ာလြင့္သလို ရင္တလွပ္လွပ္ အသဲတဆတ္ဆတ္ နဲ႔ စအိုဝေတြပါ တြန္႔ၿပီး အေက်ာေတြစိမ့္တုန္ သြားသလို ခံစားရသည္။ တခါမွ မခံစားဖူး မေတြ႔ၾကံဳဖူး တ့ဲ ကာမအရသာထူး ေတြေၾကာင့္ မခံစားႏိုင္ေတာ့တ့ဲ အဆံုး ဖိုးျသ ပါးစပ္ထဲ ၿပီးေျမာက္သြားရျပန္တယ္
ဖိုးျသလည္း မ်က္ႏွာတခုလံုးရြဲစိုသြားၿ
မၾကာခဏ လိုးဖူး ျဖဳတ္ဖူးထားေတာ့ မမိုးေဆြ ေစာင့္ပတ္အဝ ေလးဟာ ခပ္ဟဟေလး စိတ္ထန္လာတ့ဲအခါ ျပဲလန္ေပမ့ဲ လိုးလို႔ေကာင္းေနေသးသည္
သည္ညေတာ့ ေစာင့္ပတ္အဝ ပါမက ဖင္ဝကိုပါ ကလိေပးရင္း လိုးပစ္လိုက္ေလသည္။ တခါမွ ဖင္မခံဖူးတ့ဲ မမိုးေဆြ မွာ ဖင္တခုလံုး စုတ္ျပတ္သြားရသလို ေအာက္ေမ့ေလာက္ေအာင္ စပ္ပူနာ ျဖစ္သြားရသည္။ က်ိန္းစပ္ၿပီး လီးအဆံုးဝင္ထားလို႔ ဖင္ထဲမွာ တစို႔ထိုးထားသလို အခံရခက္ နာက်င္လြန္းရ၍ မ်က္ရည္မ်ားပါ စို႔တက္လာရသည္၊ ဖိုးျသကေတာ့ ဖင္ကိုလည္း တဖြတ္ဖြတ္လိုး ႏို႔အံုကိုလည္း ျဖစ္ညစ္ဆုတ္နယ္ ကာ အစြမ္းကုန္လိုးေနသည္၊။
ျပည့္ၾကပ္ၿပီး စည္းထုပ္ထားသလို ခက္ခက္ခဲခဲ လိုးသြင္း ရတာမို႔ ဖိုးျသ ဟာ သုတ္ကိုထိန္းမထား ႏိုင္ေတာ့ပဲ မမိုးေဆြ ဖင္ထဲမွာပဲ ၿပီးေျမာက္သြားရျပန္တယ္
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ခ်စ္ရည္လူး မူ႔အခ်ိန္ဟာ ၿပီးဆံုးေတာ့ တဲအိမ္ေလးဟာ ၿငိမ္သက္သြားရျပန္သည္။ နာရီအားျဖင့္ ည ကိုးနာရီထိုးေတာ့မည္ ထြန္းညိဳနဲ႔ ခ်ိန္းထားတာက ည၁၀နာရီ ....
မမိုးေဆြ ကို အၿငိမ့္ပြဲ ဆီသို႔ျပန္ပို႔ပီး အရက္နဲနဲသြားေျပးေသာက္လ
..웃❤유
ထြန္းညိဳ အရက္ပုလင္းေထာင္ ရင္း ေသာက္လိုက္ အျမည္လုပ္ထားတ့ဲ ၾကက္ကာလသားခ်က္ ဟင္းရည္ေလးကို ေသာက္လိုက္ နဲ႔ တေယာက္ထဲသာ ေအာင္ပြဲခံလိုက္ေလသည္ တျခားလူပါလို႔မျဖစ္ေပဘူး
မၾကာပါဘူး ဖိုးျသလည္း ေရာက္လာတယ္ အခ်ိန္ကေတာ့ ဆယ္နာရီထိုးေရာ့မယ္ေလ အမူးအ႐ွိန္ကလည္း တက္ေနေတာ့ စိတ္ေတြကရဲတင္းၿပီး ေျပာရဲဆိုရဲ ႐ွိလာၾကသည္။ ၾကက္ကာလသားခ်က္ ဟင္းကို ဖိုးျသဆီ လွမ္းေပးကာ အရက္တခြက္ င့ဲေပးလိုက္ေလသည္။
အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မ႐ွိ အကုန္လံုး အၿငိမ့္ပြဲကို သြားၾကည့့္ၾကေတာ့ ထြန္းညိဳအတြက္ ပို၍လြတ္လပ္ေလသည္။ သူအဆင္ေျပစြာ လိုးႏိုင္ဖို႔ရန္ ၾကက္ဥမ်ားေဖာက္ေသာက္ထာ
သေဘာတူစာခ်ဳပ္ပံုစံ စာရြက္ကို ျဖန္႔ရင္း ဓာတ္မီးထိုးကာ ဖိုးျသ ျမင္ေအာင္ ျပလိုက္သည္။.
သေဘာတူထားတာေတြက တညထဲ သံုးခ်ီလိုးႏိုင္သည္ . လီးကို အနည္းဆံုးတႀကိမ္ မူတ္ေပးစုပ္ေပးရမည္ ခံေပးရမည့္သူ စအိုေပါက္ ကို လိုးေပးရမည့္သူက ယက္ေပးရမည္ လိုးေပးသူဘက္က ဆႏၵ႐ွိရင္ သးံုႀကိမ္အနက္မွ တႀကိမ္ ပါးစပ္ထဲ လီးထည့္ဂြင္းထုလိုးကာ လရည္မ်ား ထည့္နိုင္သည္။ ထိုလရည္မ်ားကို အလိုးခံရမည့္သူက ၿမိဳခ်ပစ္ရမည္။
ဖိုးျသမွာ မူးမူးနဲ႔ စာရြက္ကို ယူကာ ေခါက္ေခ်လံုးပစ္ရင္း
"ငါ ကတိတည္ပါတယ္ ထြန္းညိဳ မင္းဘက္က အဆင္သင့္
ျဖစ္ရင္သာေျပာ ေအးပီးရင္ မင္းကတိ အတိုင္းသာ ႏုတ္
လံုႏိုင္ပါေစ...."
ေအး ငါေယာက်ာ္းပါ မင္းကတိတည္သလို ငါလည္း ႏုတ္
လံုေစရမယ္ စိတ္ခ်ပါ ငါ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီးလား ဆိုေတာ့
သည္မွာၾကည့္ေလ.."
အ့လိုေျပာၿပီး ပုဆိုးလွန္ၿပီး ဓာတ္မီးနဲ႔ ထိုးျပလိုက္ေလသည္။ ထြန္းညိဳလီးဟာ ေတာင္မတ္ေနၿပီး တဆတ္ဆတ္နဲ႔ တုန္ခါလႈပ္ေနသည္။ ဖိုးျသက မ်က္ႏွာလြဲရင္း ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ အရက္ခြက္ကို ေမာ့ခ်ပစ္လိုက္ေလသည္။
ထြန္းညိဳ ဘကၳရီမီး ခလုပ္ကိုနွိပ္ကာ မီးေခ်ာင္းေလး ထြန္းလိုက္သည္ အိမ္ေအာက္တခုလံုး မီးအလင္းေရာင္ေၾကာင့္ လင္းထိန္သြားသည္။
ထြန္းညိဳလည္း ပုဆိုးကိုေျဖခ်ကာ လီးကိုဆုပ္ကိုင္ထုလိုက္သ
တခါမွ လီးအစုပ္မခံရဖူးေတာ့ ထြန္းညိဳမွာ ၾကက္သိမ္းေတြ ဖိန္းဖိန္းထကာ တုန္လႈပ္သြားရသည္။ လီးထိပ္ဒစ္မွာ ယားယံၿပီး မေနတတ္ေလာက္ပင္ ျဖစ္သြားရသည္။ ဖိုးျသ ကလည္း တခါမွ လီးမစုပ္ဖူးေတာ့ မစုပ္တတ္စုပ္တတ္နဲ႔ စုပ္ေပးလိုက္တာ တခါတခါ သြားေတြနဲ႔ျခစ္မိသြားသည္
ထြန္းညိဳ က လီးကို တဆံုးထိထိုးကာ လိုးလိုးထည့္သည္ အာေခါင္ထိ ထိုးမိထိမိေတာ့ မ်က္ရည္မ်ားပါ စို႔တက္လာသည္။ ပါးစပ္ထဲမွာလည္း သြားရည္ ေတြအျပည့္နဲ႔။ ထြန္းညိဳ လည္း တခါမွ လီးအစုပ္မခံရေတာ့ ေကာင္းလြန္း လို႔ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ဖိုးျသေခါင္းကို ဆုပ္ကိုင္ဖိထားကာ လီးရည္မ်ားကို သူ႔ပါးစပ္ထဲ ၿပိီးေျမာက္သြားရသည္။
လရည္မ်ားကုန္ေအာင္ ပမ္းထည့္ရင္း လီးကို အာေခါင္ရင္း နဲ႔ ထိုးဖိထားကာ မထုတ္ပဲ သည္အတိုင္း ပါးစပ္ထဲထည့္ထားသည္။
ဖိုးျသ မွာလည္း လီးကိုပါးစပ္အျပည့္ ငံုထည့္ထားရသလို လရည္းမ်ားလည္း အကုန္ပမ္းထည့္ခံထားရေတာ
ထြန္းညိဳလည္း ခဏအားယူၿပီး အရက္ေသာက္ ကာ လီးျပန္အေတာင္ကို ေစာင့္ေနမိသည္ ၾကက္သားဖတ္ တဖတ္ကို ကိုက္ကာ ဖိုးျသ ကို ၾကည့္ရင္း..
" ေကာင္းလိုက္တာ ဖိုးျသရာ အီစိမ့္ေနေယာ ဒါေတာင္း
ဖင္မလိုရေသး လိုးမ်ားလိုးရရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္
ေကာင္းေနမလည္း ဗ်ား.."
ထြန္းညိဳ စကားကို မၾကားမသိခ်င္သေယာင္ ေနလိုက္ကာ ၾကက္ဟင္းရည္ကို သာ ေသာက္လိုက္မိသည္ မူးေနသည့္ အ႐ွိန္နဲ႔မို႔ ခပ္႐ွိန္း႐ွိန္းျဖစ္ေန
တေအာက္ေလာက္အၾကာမွာ ထြန္းညိဳ လီးက ျပန္ေတာင္လာၿပီးမို႔ လုပ္ငန္း စရန္ စတင္လိုက္သည္ ဖိုးျသ ရဲ႕ ေပါင္ကို လက္နဲ႔ ပြတ္သပ္ကာ ...
" မင္း ေရေဆးထားလား မင္ဖင္ကို ငါ ယက္ေပးမလို႔ "
" ဟေကာင္ မလုပ္နဲ႔ ငါမေနတတ္ဘူး "
" မင္းကိုလည္း ေကာင္းေစခ်င္တ့ဲ ေစတနာနဲ႔ပါကြား.
ဟားဟား ဟား .."
ထြန္းညိဳမွာ ေလွာင္သလို လုပ္ရင္း ဖိုးျသ ႏို႔အံုကို ဆြဲညစ္လိုက္သည္။ ဖိုးျသမွာ စိတ္ဆိုးသြားၿပီး ထြန္းညိဳကို ဆြဲထိုးမလို လုပ္လိုက္သည္။
" မင္းကလည္းကြာ ခံလို႔ေကာင္းေအာင္ ဖီးလ္ပိုလာ
ေအာင္ လုပ္ေပးမလို႔ပါ ဟ "
" မလိုဘူး ထြန္းညိဳ "
"မင္းကလည္း ဇတ္ကားေတြထဲမွာ မလိုးခင္ ယက္ၾက
စုပ္ၾကေသးတာပဲေလ ကြား "
" အ့တာက ဇတ္ကားေလ မင္းေျပာမွလား.....'
သူမွ ဖင္အယက္မခံရင္လည္း ေနေပါ့ ဟုဆိုကာ ထြန္းညိဳမွာ ပုဆိုးကို ခြၽတ္ကာ လီးကို ထိပ္ဖ်ားကေနကိုင္ဆြဲကာ..
အား အာ အာ့.. အိုစ့္..
ေအာ္ၿငီးရင္း လီးကို ထုေလသည္။
" မင္းေလးဘက္ကုန္းလိုက္ ဖိုးျသ "
ထြန္းညိဳအမိန္႔ကို မျငင္းဆန္ပဲ ဖိုးျသမွာ အိမ္ေအာက္ ကြပ္ပ်စ္ အဆင့္ေပၚတက္ၿပီး ေလးဘက္ကုန္းလိုက္ေလသည္
ထြန္းညိဳကလည္း အုန္းဆီပုလင္းယူကာ လိီးကိုသုတ္ၿပီး ဖိုးျသဖင္ဝေပၚလိမ္းက်ံလိ
" အာ့ ေျဖးေျဖးလုပ္ဟ မင္းဟာကလည္း "
" လက္ညိဳးေလး ဝင္တာ သည္ေလာက္ ျဖစ္ေနရင္ ငါ့လီး
သာ ဝင္ရင္ေတာ့ မင္းေသေလာက္ေအာင္ ေအာ္မလား
မသိဘူး ဖိုးျသရာ နဲနဲေလးေတာ့ ေအာက္ခံေပါ့ ကြ"
ေျပာလည္းေျပာ ဖင္ဝေပၚေတ့ၿပီး လီးဒစ္ဖိသြင္းလိုက္သည္။
"ေဟ့ေကာင္ ေျဖးေျဖးလုပ္ဟ နာလိုက္တာကြား"
" ေအးပါကြာ ငါေလာသြားလို႔ ျပန္ထုပ္ရမလား ဖိုးျသ "
"ေနေတာ့ ထုတ္လည္း ျပန္သြင္းမွာပဲ ထုတ္မေနနဲ႔"
" အ့ဆို အဆံုးထည့္ေတာ့မယ္ "
ဖိုးျသ တုန္႔ျပန္သံမဆိုေတာ့ပဲ ဖင္ကို ပိုကုန္းေပးလိုက္သည္။ ထြန္းညိဳ လည္း လီကို အရင္းကေန ဆုပ္ကိုင္ကာ တရစ္ရစ္ ထပ္သြင္းလိုက္တာ လီးအဆံုးထိဝင္သြားေတာ့သည္
ၿဗိ ဘြတ္ ဖလြတ္ .အာ့စ္
အု အု အင့္ အား..
ထြန္းညိဳက အေနာက္ကေန တဖုန္းဖုန္း ေဆာင့္လိုးသည္
ခုမွ ဖင္စဖြင့္ အလိုးခံလို႔ နာက်င္ခံစားရေသာ္လည္း ေယာက်ာ္းႀကီး တေယာက္မို႔ ႀကိတ္မိတ္ခံကာ အသံမထြက္ ပဲ ေနေတာ့ေလသည္။ ထြန္းညိဳ လည္း တင္းၾကပ္စည္းညပ္ေနတ့ဲ ဖင္ကို မနည္းမေနာ ထိုးေဖာက္ခြဲလိုးရတာ လီးလည္း ထိပ္ေတြ က်ိန္းစပ္ေနေတာ့ေလသည္
အေနာက္က တဖုန္းဖုန္း တဘုတ္ဘုတ္ ေဆာင့္ပစ္ထားကာ နဖူး မ်က္ႏွာေတြမွာ ေခြၽးေတြစို႔တက္ လို႔ အက်ႌနဲ႔ သုတ္ပစ္လိုက္သည္။ လီးက အလိုးေဆာင့္မပ်က္ ပဲ အက်ႌကို ခြၽတ္လိုက္ကာ ေျခရင္းမွာ ပစ္ပံုထားသည္။ ထြန္းညိဳ လည္း ေက်ာျပင္ ရင္ဘတ္ေတြ မွာ ေခြၽးေတြစို႔စိုလာသည္။ ေအာက္က ႀကိတ္ခံေနရေသာ ဖိုးျသမွာလည္း နာလြန္းမက စပ္ဖ်င္းဖ်င္းနဲ႔ ဖင္ကြဲသြားမလားဟု ထင္မိ ေတာ့သည္။
ေနာက္ဆံုး ထြန္းညိဳမွာ သုတ္ရည္မ်ားကို ဖိုးျသဖင္ထဲ ပမ္းထည့္ပစ္လိုုက္မိေတ
နည္းနည္းေလာက္ အဝင္ထြက္ေကာင္းၿပိီး ခံရတာ သက္သာသလို ျဖစ္ေနတုန္း ထြန္းညိဳၿပီးသြားမွ ဖိုးျသလည္း သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့သည္
.လရည္ႏွစ္ခ်ီ ထြက္သြားၿပီးမို႔ အနည္းငယ္တုန္႔ဆိုင္း သြားရေလသည္ တတိယအႀကိမ္လိုးရန္ မနည္းထြန္းညိဳတာစူ ရေလသည္။
" မင္းမတတ္ႏိုင္ရင္လည္း ေနေတာ့ ငါျပန္ေတာ့မယ္
ထြန္းညိဳ ႏွစ္အခ်ီဆိုေတာ့ မင္းလည္း ဖလက္ျပၿပီးေပါ့.."
"ဟာ သေဘာတူညီခ်က္အတိုင္း သံုးခ်ီလိုးရမယ္ေလ"
" မင္းလိုးႏိုင္ရင္ လိုးေတာ့ေလ ခုဟာက မင္းလီက ဘဲလီး လို ေပ်ာ့ေနတာ ဟားဟား ဟား"
ဖိုးျသ မွာ ေအာက္ကခံရေသာ္လည္း မာန္မေလ်ာ့
ထြန္းညိဳမွာ အေႂကြးဟုမွတ္ကာ ေနာက္တခ်ီမွ လိုးေတာ့မည္ဟု စိတ္ကူးရင္း ဖိုးျသကို ျပန္လႊတ္လိုက္ေလသည္။
..웃❤유
ေတာ္သလင္းလျပည့္ေက်ာ္
အဓိက ထြန္းညိဳ မ်က္ႏွာကို ရင္မဆိုင္ရဲပါ သူ႔ကို ေလွာင္ေနမွာ သေရာ္ေနမွာ သူ ရင္မဆိုင္ႏိုင္ ၿပီးေတာ့ ခ်စ္သူ မမိုးေဆြ ကိုလည္း မ်က္ႏွာၾကည့္ရမွာ ဖင္မလံုေတာ့......
ေရႊၾကာအင္း ရြာေလးကေန ဖိုးျသ တေယာက္ သတင္းအစန ေပ်ာက္လို႔ ေနေတာ့ေလသည္။
ရြာသားေတြက ေလွၿပိဳင္ပြဲ ရံူးနိမ့္လို႔ ႐ွက္ပီး ထြက္သြားတာ ေလာက္သာ သိထားနင့္ၾကသည္။ အျဖစ္မွန္ကို သာ သိရင္ေတာ့ အ့ံျသၾကမွာ မလြဲဧကန္ပင္....
ၿပီးပါၿပီး...
ညီရာဇာထြန္း..
0 Comments